Park Güell
Czas na szczegółowe fotorelacje z Barcelony . Zaczynam od Parku Güell, który tak naprawdę jest ogrodem z architektonicznymi elementami zaprojektowanymi przez Antoniego Gaudíego na życzenie jego przyjaciela Eusebiego Güella, przemysłowca.
Przechadzając się wśród zieleni ścieżkami , czasami schodkami, trafimy na kluczowe dzieła Antoniego. Idąc od dołu najpierw przechodzimy przez bramę wejściowa z kutego żelaza i obok niej dwa pawilony z 1901-1902 roku. Potem ukazują się schody wejściowe do głównego pawilonu i trzy wysepki w formie groty, węża i rzeźba El Drac (smok)
Tuż nad schodami Sala Kolumnowa. Taras nad salą kolumn otoczony jest długą ławką z mozaiki. W parku jest też dom, w którym mieszkał Gaudí (Casa-Museu Gaudí). Moja foto relacja to taki skrót. Każdy z tych wymienionych obiektów szczegółowo wam jeszcze przedstawię. Witajcie w bajce Gaudiego😊
Sala Stu Kolumn
Park Guell w bardzo ogólnym zarysie już był, ale szczegółów nigdy nie za wiele, zwłaszcza jeśli chodzi o elementy zaprojektowane przez Antoniego Gaudíego.
Tuż nad schodami znajduję się Sala Kolumnowa. Sala Hipòstila, czy tzw. Sala Stu Kolumn liczy jedynie 86 antycznych kolumn w porządku doryckim.
W jej wnętrzach są specjalne kanały do spływu wody z położonego nad pawilonem tarasu. Dach sali jest falisty i zdobiony mozaikami. Pierwotnym sala miała służyć jako targowisko.
Wiadukty Gaudiego
Wiadukty Gaudiego w Parku Güell .Gaudi tworzył nie tylko słynne mozaiki. Surowe naturalne kolory i materiały to jego przemyślana praktyka.
Wiadukty choć wyglądają jak gliniane, tak naprawdę zrobione są z kamienia wydobytego na miejscu.
Pochylone kolumny, jak pnie drzew, to mistrzowska inżynieryjna podpora. Mało tego pokazał , że zna się na architekturze, stosując różne style.
Wiadukt Dolny i jego ostre łuki– to Styl Gotycki.
Zaokrąglone dynamiczne łuki Wiaduktu Średniego– Styl Barokowy, tu też są donice z roślinnością.
I trzeci masywny, surowy Wiadukt Górny w Stylu Romańskim. Charakterystyczna rzeźba praczki (La bugadera) znajduje się w jednym z portyków.
To miejsce jest jak z innej planety. Organiczna Architektura.
Pawilony
Dwa pawilony projektu Gaudiego w Parku Güell, z 1901-1902 roku. Prawie jak lukrowane piernikowe domki,
Mozaiki Gaudiego
CCzas na trochę detali i koloru. W parku Guell jest tyle rzeczy, że każda zasługuje szczególnej uwagi. Główne obiekty już widzieliście. Ale zwróćcie uwagę na mozaiki.
Wielobarwna jaszczurka (salamandra) – znajdująca się przy wejściu, stała się symbolem Barcelony.
Sufity w Sali Hipostylowej – zdobione kolistymi mozaikami przedstawiającymi cykle słońca i pory roku.
Falista ławka – otaczająca główny plac (Plaça de la Naturazaprojektowana tak, by dopasować się do kształtu ludzkiego ciała.
Technika mozaikowa użyta do pokrycia ławki to trencadís. Gaudí i jego współpracownik, Josep Maria Jujol (odpowiedzialny za kolorystykę ławki), używali odpadów. Wykorzystali potłuczone kafelki z fabryki ceramiki "Pujol i Baucis", kawałki butelek, a nawet fragmenty zastawy stołowej.
To był upcykling na długo przed tym, zanim stało się to modne.
Casa Museu Gaudí
Casa Museu Gaudí w parku Güell to dom słynnego architekta Antoniego Gaudiego, który mieszkał w nim w latach 1906-1925. Dom Gaudiego jest obecnie otwarty jako muzeum . Jego uczeń, asystent i przyjaciel Francesc Berenguer, otrzymał zlecenie budowy budynku. Wewnątrz nie byłam, ale zobaczcie dość przyjemny zewnątrz modernistyczny budynek
